Gigantyzm
Są to anomalie wynikające z nadmiernego wydzielania hormonu wzrostu (GH). Obraz kliniczny jest jednak odmienny i zależy od tego, czy do zwiększonego wytwarzania GH doszło jeszcze przed ukończeniem wzrostu szkieletu, czy później.
Przyczyną gigantyzmu przysadkowego jest nadczynność w wydzielaniu hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową spowodowane gruczolakiem przysadki lub powstałe na skutek nadmiernego pobudzania przysadki przed podwzgórzowy hormon GHRH. Wzrastanie jest równomierne a wiek kostny prawidłowy.
Gigantyzm eunuchoidalny jest spowodowany niedoborem hormonów płciowych. Przyczyną nadmiernego wzrostu jest opóźnione kostnienie chrząstek nasadowych spowodowane obniżonym poziomem estrogenów, które są głównym czynnikiem wpływającym na ich mineralizację. Nadmierny wzrost objawia się późno.
Leczenie:
Celem leczenia jest przywrócenie prawidłowego poziomu hormonu wzrostu oraz zmniejszenie objawów związanych z obecnością guza. Może być on usunięty chirurgicznie lub zniszczony za pomocą radioterapii. W przypadku braku zgody pacjenta na takie leczenie lub w razie obiektywnych przeciwwskazań nadprodukcja hormonu.
Ryzyko zachorowania:
Częstość występowania obu omawianych schorzeń jest podobna. Dorośli chorują najczęściej między trzydziestym a czterdziestym rokiem życia.